Нохой бөөсийн вант улс

Өнөөдөр яасан урамгүй байх юм бэ . . . Наадмын дараа намар гэхээр л хамаг настри алга болчих юмаа. За тэр яахав сонин сайхнаасаа хуваалцнаа гэж

Бөөсхөн хүүгийн хувьд наадам эхлэж гэж байгааг мэдээгүй явж байсан чинь харин дуусах дөхөж  байдаг юмдаа. Би гайхсан. Тэгээд хүний урманд лагерь явъя гэж бодоод л очвоо. Тэнд ч наадмын уур амьсгал гэж аймшигтай байна. Энд тэндгүй хүмүүс байшингийнхаа урд ил гал түлээд л. Ганц хоёр шил юм мулталсан шигээ гайхалтай. Би ч очингуутаа халууцаж үхэх гэж байгаа хүн ундаанаас нь хамаг цангаж байсан үеэ бодож байгаад нэг амьсгаагаар гүд гүд гүд гүд. Дараа нь баахан шорлог идээд, чихэр, жимс, айраг, боорцог, оройн хоол хольж идээд миний энэ гэдэс гэж пункер шиг юм боллоо. Яг л их идсэний маргааш өнж гэдэг шиг маргааш нь ходоод өвдөөд бас л гайхалтай байсан. Тэр өдрөө манай ах эгч дүү нар бөөнөөрөө гол оръя гээд л гол орлоо. Гол дээр бол ёстой тасархай. Нов ногоон зүлэг, хажуугаар нь гол урсаад л ганц нэг ундааны сав байгалийн сайхныг чимээд л. Гол дээр очсоных  үсээ угаагаад дэлбэрчихсэн үстэй баатар. Тэнд байж байж нэлээн удаан байсны эцэст харихаар явцгаалаа. Цаад чинь тэнд хонодог юм билүү гэж бодож байснаа гэв гэнэт хүн чанар зулгаагаад гэртээ хүрээд ирсэн. Энэ жилийн наадам нэг иймэрхүү л байх шив. Даруухаан болж өнгөрсөн дөө миний хувьд . . . . . . . . . . үргэлжлэл бий